Skip to content

Dierenkliniek Leuven

Home arrow Verhalen uit de praktijk arrow Een kat die niet eet
Een kat die niet eet PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Marcel Leuven   
Saturday 15 September 2007

Bij ons werd aangeboden de kat Karel die sinds een dag niet meer wilde eten. Karel was een gezonde kat van middelbare leeftijd die naar believen in en uit kan lopen, zijn dagelijkse muis en vogel vangt en verder zo gezond als een vis leek. Hij werd netjes gevaccineerd, kreeg op ons advies vier maal per jaar zijn wormpilletje en werd tegen vlooien behandeld.

Het algemeen lichamelijk onderzoek leverde geen bijzonderheden op. Ook zijn mond, tanden en tong zagen er normaal uit. Karel was attent en vriendelijk, leek nergens last van te hebben, maar wilde niet eten. De volgende stap is dan bloedonderzoek om te  kijken of er iets mis is met zijn nieren, lever, suiker, alvleesklier, of dat er een ontstekingsbeeld te vinden is. Er was niets afwijkends te vinden. Hij had geen braakneigingen, geen diarree.
Karel werd opgenomen en met de allerlekkerste hapjes verleidt tot eten, maar niets mocht baten. De dag erna wilde hij nog steeds niets eten of drinken. Ook op de röntgenfoto van borst en buikholte waren geen bijzonderheden te vinden. Vervolgens werd er aan symptoombestrijding gedaan. Hij kreeg vocht toegediend via een infuus, middeltjes geïnjecteerd om de eetlust te stimuleren en om misselijkheid tegen te gaan. Hij onderging het heel lief, maar eten deed hij niet.

Ten slotte besloten wij Karel te sederen en met een gastroscoop in zijn maag en darmen te kijken (een maag-darmspiegeling). De maag zag er normaal uit, geen afwijkende structuren in de wand, geen vreemde voorwerpen in de maag. Toen ik de overgang naar de twaalf-vingerige darm opzocht gebeurde er iets vreemds. Normaal is dit een sluitspier die strak dicht zit. Nu ging ze echter plots open en tot mijn schrik kwamen er door de opening meerdere lintwormen de maag in gekropen. Met een vergrootglas er vlak bij is dat best indrukwekkend; het zijn net dieren uit een sf-film! Grote mond met kransen, die plots op je afkomen.
Gelukkig was hiermee wel de diagnose gesteld. Lintwormen komen normaal nooit naar de maag. Dat ze dit wel deden kwam omdat de darmen geheel verstopt zaten met  enorme aantallen lintwormen! Karel kreeg van ons een injectie met een middel tegen lintwormen, en 's avonds at hij weer smakelijk zijn brokken.

Conclusie: lintwormen worden overgebracht via het eten van vlooien of het eten van besmette prooidieren. Vier maal per jaar ontwormen is dus te weinig voor een gezonde buitenkat die prooidieren vangt. Karel (en mijn eigen kat!) wordt sindsdien elke maand ontwormd. Ons advies is om buitenkatten minimaal elke twee maanden te ontwormen met een goed middel tegen zowel rond- als platwormen. Zie ook ons artikel over wormen onder "artikelen, parasitaire infecties".

Laatst geupdate op ( Sunday 15 February 2009 )
 
< Vorige   Volgende >
___________________
Links
De Protectiecheck
Poll
Disclaimer
___________________

Volg ons op Twitter