Onze huisdieren worden steeds ouder. Dat is heel fijn, want wat is er nu leuker dan een hele lange, goede band met je hond? Je gaat elkaar steeds beter begrijpen, raakt op elkaar ingespeeld. Helaas blijkt dat met het ouder worden behalve lichamelijke klachten ook vaak geestelijke klachten de hond parten gaan spelen. Dit komt al voor bij honden vanaf 8 jaar.

De weg kwijt

Soms kunnen oudere honden tijdens een vertrouwde wandeling plots de weg kwijtraken. Hij weet niet meer waar hij woont, loopt de deur zomaar voorbij. Vriendjes lijken opeens vreemden geworden. De tuin van de buren wordt gebruikt om te poepen. Ze geven aan dat ze naar buiten moeten, en eenmaal buiten weten ze niet meer waarom ze daar zijn. Ook het dag-nacht ritme kan verstoord zijn. De hele dag vast slapen, en dan ’s avonds actief worden.

Het komt ook voor dat de huisgenoten en andere roedelleden niet meer herkend worden. Dit kan een gevolg zijn van slechter zien en ruiken of horen, maar vaak zit het probleem in de hersens.
“Vliegen happen”, doelloos naar een muur staren, het zijn allemaal voorbeelden van hetzelfde probleem. Plots bang zijn voor onweer, terwijl dat 14 jaar geen probleem was. Naar de kelder vluchten om zich te verstoppen, terwijl dat nooit gebeurde.

Angst

Door al deze veranderingen en voor de hond onherkenbare situaties, kunnen de dieren angstig worden, zelfs in paniek raken. Bijtincidenten kunnen hier het gevolg van zijn. Sommige honden kunnen niet meer alleen gelaten worden omdat ze dan paniekaanvallen krijgen.

Lichamelijke problemen

Naast al deze geestelijke problemen kunnen lichamelijke ongemakken ook een rol spelen bij oudere dieren. Artrose, spondylose, stramme gewrichten, pijn, al deze zaken kunnen er toe bij dragen dat de dieren humeurig worden, soms zelfs bijtgedrag vertonen. Ze kunnen ook ander gedrag ten opzichte van soortgenoten laten zien. Angst voor pijn kan leiden tot ontwijken of bijten. Niet herkennen van andere honden kan tot angst en bijten leiden.
Soms ontwikkel ze “tics” zoals obsessief likken op een plaats, bijvoorbeeld een voorpoot. Hierdoor kunnen lelijke likplekken ontstaan.

Oplossingen?

Allereerst dient er vastgesteld te worden of er sprake is van afwijkend gedrag als gevolg van een lichamelijk of van een geestelijk gebrek. Plassen in huis kan een teken van dementie zijn, maar er moet natuurlijk wel eerst uitgesloten worden of de hond geen blaasontsteking of een nier probleem heeft. Is eenmaal vast komen te staan dat er geen lichamelijke oorzaken zijn voor de klachten, dan mag men aannemen dat de problemen door dementie of hersenveroudering veroorzaakt worden.

Geestelijk actief

Er zijn medicijnen en speciaal voer om dementieklachten te verminderen c.q. het verouderingsproces te remmen. Het is echter nog veel belangrijker om de hond geestelijk actief te houden. Doe dit door hem stimuleren in dingen die hij wél kan en leuk vindt. Als hij het wel leuk vindt om naar buiten te gaan, maar niet meer zo ver kan lopen, stap dan in de auto en ga eens naar een ander plekje. Dan kan hij nieuwe, spannende geurtjes ruiken, een geheel andere omgeving zien. Loop de dagelijks wandeling eens de andere kant op, of sla eens een blokje later of eerder af. Wordt hij sneller moe, ga dan vaker maar korter wandelen.
Doe zoekspelletjes, laat hem zwemmen. Kan hij niet meer zo goed rennen, rol het balletje dan een paar meter. Het gaat om het zoeken en apporteren, niet om het rennen.

In huis

Zorg dat in huis en zijn naaste omgeving de zaken volgens een vast patroon verlopen zodat de hond een beetje greep op zijn leven houdt en hij zich veilig kan voelen.

Tenslotte...

zorg voor een lekkere, warme, comfortabele slaapplaats!